Tafel van Een

Tafel van Een

Wij-zij

“We zijn toch allemaal asielzoekers.”, dacht Babah Tarawally toen hij zag hoe er in het detentiecentrum op Schiphol allerlei groepjes ontstonden rond landen van herkomst en geloof. Wie is Babah Tarawally? Onlangs zag ik een interview met hem op de tv. Hij is filosoof en columnist. Het tv programma ging over wij-zij-denken en hoe je dat doorbreekt. In 1995 was Tarawally gevlucht uit zijn land Sierra Leone, waar een uitzichtloze burgeroorlog woedde. Toen hij met het vliegtuig op Schiphol aankwam, werd hij opgesloten in het detentiecentrum waar hij met veel andere vluchtelingen verbleef.

Een van de eerste dingen die hem opvielen was dat de asielzoekers niet één groep vormden, maar verschillende groepen van dezelfde herkomst. Ze zochten elkaar op en vormden groepjes: Afrikanen bij Afrikanen, de Irakezen bij elkaar, evenals de Arabieren. Er ontstond al snel een wij-zij in het detentiecentrum terwijl iedereen hetzelfde doel had, namelijk: asiel aanvragen.

De asielprocedure werd een lang traject. Telkens als hij buiten het AZC kwam voelde hij zich bedreigd en niet welkom. Het was een periode waarin er vele protesten waren tegen asielzoekerscentra overal in het land. De demonstraties gaven hem het gevoel niet welkom te zijn. Hij kreeg het gevoel: “Ik ben niets.” Ook hij raakte gevangen in het  wij-zij-denken.

Uiteindelijk werd zijn aanvraag gehonoreerd en kwam hij in Drachten terecht. Hij was zich er sterk van bewust dat hij zich moest bevrijden van het wij-zij-denken. Hoe heeft hij dat gedaan? Hoewel hij als moslim was opgevoed, sloot hij zich aan bij een christelijke gemeente in zijn woonplaats. Op zondag na de dienst werd hij uitgenodigd door een gastgezin om mee te eten en samen te zijn. Daarnaast werd hij lid van een voetbal- en volleybalvereniging. Zo was hij niet alleen een vluchteling meer, maar ook lid van een kerk, een voetballer en een volleybalspeler. Zo doorbrak hij het wij-zij-denken en werd deel van verschillende gemeenschappen. Hij leerde anderen kennen en anderen leerden hem kennen. Grenzen werden over een weer doorbroken.

Tafel van Een

Na het interview kwamen de volgende regels uit een lied van Oosterhuis bij me op: “Tafel van Een, brood om te weten dat wij elkaar gegeven zijn.” Jezus doorbrak in zijn tijd grenzen door een gesprek aan te gaan met een Samaritaanse vrouw, door melaatsen aan te raken, door te eten met tollenaars en zondaars. Dit was toen grensoverschrijdend gedrag.

Het wij-zij-denken zit diep in ieder van ons, maar telkens is er ook het appel om de grenzen tussen elkaar te doorbreken. We zijn elkaar immers gegeven, hoe verschillend ook, samenkomend rond die ene tafel, Tafel van Een.

Berrie Daalhuizen