Zien, soms even

Zien, soms even

 “Er zijn momenten waarop mijn tuin me versteld doet staan”, schrijft Sue Stuart-Smith in haar boek: “Tuinieren voor de geest”. Ze vertelt over een drukke morgen: “Ik stapte het huis uit, en liep naar de vrieskast in de schuur, en zo kwam ik langs het bed met riddersporen naast het tuinpad. Toen ik de laatste plant had bereikt, viel mijn oog op een van de iriserende blauwe bloemen aan de hoogste stengel – alle stengels hadden bloemen in allerlei verschillende tinten blauw, maar aan deze stengel was dat het diepst en het rijkst – en het licht viel er dwars doorheen. Intense kleuren trekken de aandacht. Ze zeggen: “Kijk eens! Kijk eens goed!” En dat deed ik.

Ik tuurde recht in het oog van die bloem. Tussen de zachtjes heen en weer wiegende planten raakte ik helemaal verdiept in die ene bloem, en die gewaarwording ging vergezeld van het merelgezang in de heg. Mijn gedachten, die net nog alle kanten op gingen, kwamen tot rust. Een vredig gevoel verbreidde zich door mijn hele lijf, en van daaruit over de heg, en vervolgens over de veldleeuweriken die hoog boven me zingend rondvlogen. Die vogels waren er de hele tijd al geweest. Hoe had ik ze niet kunnen opmerken? Hoe had ik zo doof kunnen zijn voor hun zang?”.

Wellicht herken je het. Zo’n moment van zien, soms even. Een genadig moment, waarin het Onzichtbare, zichtbaar wordt, waarin je een diepe verbondenheid ervaart met je directe omgeving. Het gebeurt zomaar. Soms even in je tuin, op je balkon, op wandeling in de natuur, of zittend op een terras met uitzicht op het water.

Ze vertelt verder: “En méér dan dat: dit moment komt telkens weer bij me op, deels omdat het zo’n openbaring voor me was, en deels ook vanwege de waarschuwing die erin lag. Het herinnerde me eraan dat ik niet moest vergeten om aandacht te besteden aan de schoonheid om me heen”.

Deze onverwachte momenten van zien soms even, gaan met je mee, ze laten je de diepte van je bestaan zien, ze herinneren je aan de schoonheid om je heen. Ze blijven je bij.

Sue Stuart-Smith. Tuineren voor de geest. Hoe we gelukkiger worden van zaaien, wieden en snoeien. Amsterdam 2020. pag.151-152.

Berrie Daalhuizen